ภาพยนตร์จะได้กำไรงามก็ต่อเมื่อมันฝังรากที่ชนชั้นกระฎุมพี เพราะโดยทั่วไปแล้วกระฎุมพีมีท่าทีต่อชีวิตในแง่ดีอย่างไม่ตริตรอง อย่างไม่วิพากษ์ กระฎุมพีเชื่อว่าความแตกต่างทางสังคมนั้น ไม่ใช่เรื่องที่สำคัญอะไร และด้วยเหตุนี้เอง กระฎุมพีจึงต้องการดูภาพยนตร์เกี่ยวกับผู้คนที่สามารถก้าวออกจากชนชั้นหนึ่ง ไปสู่อีกชนชั้นหนึ่งได้อย่างง่ายดาย
สำหรับกระฎุมพีแล้วภาพยนตร์ตอบสนองความใฝ่ฝันทางสังคม ซึ่งไม่มีวันจะเกิดขึ้นได้ในชีวิตจริง
มายาในภาพยนตร์สามารถหลอกลวงได้ดียิ่งกว่าหนังสือ (บางเล่ม) ที่หยิบยืมมาจากห้องสมุดมากนัก
Arnold Hauser
+ + + + + +
♦ Elephant: ‘โรงเรียนช้างน้อย’
♦ Me and You and Everyone We Know
